Nie, nie, nie. Och, nie. Och, nie.
Zgubiłem się! Gdzie jest szereg?
Chciałem tylko pójc dalej. co ja teraz zrobie?
- Pomocy! - Utnkęlimy tu na zawsze!
Tylko bez paniki. Tylko bez paniki!
Jestemy wyszkolonymi profesjonalistami. A teraz zachować spokój.
Obejdziemy dookoła lic.
- Dookoła lić? Nie sšdze bymy byli w stanie to zrobić.
Och, bzdura. To jest nic w porównaniu do gałęzi z '93.
Włanie tak. Włanie tak. Dobrze!
Zrobiłe to dokonale! Teraz id. Teraz id!
Spójrz mi w oczy. Nie patrz się na boki.
- I zróbcie jeszcze raz szereg. - Dziękuje. Dziękuje, Panie SoiI.
Doskonale się wszyscy spisalicie!
O jejku. Tam jest doć znaczna luka, Panie SoiI.
Czy nie powinnimy powiedzieć o tym królowej?
Nie sšdze żebymy musieli angażować w to królowš.
She's got enough on her plate aIready, training her daughter.
A, tak. Księżniczka Atta, biedactwo.
Och, wiatr się uspokoił. Niedługo powinni tu być.
- Bšd ufna kochanie. Wszystko będzie dobrze. - Tam jest Luka.
Tam jest luka w szeregu. Co my teraz zrobimy?
Wszystko w porzšdku, Wasza Wysokoć. Luki się zdarzajš.
Stracilimy tylko kilka centymetrów, to wszystko.
Och. Racja.
Wasza wysokoć, nie mogę liczyć kiedy unosisz się tak nademnš.
Och, oczywicie. Przepraszam. Kontynuuj.
- Chłopcy, idcie przez chwilę osłaniac kogo innego.
Okay, Atta. Co teraz będziemy robić?
Aa-- Oo! Nie mów mi. Wiem. Wiem. Nie wiem?
- Będziemy odpoczywać. - Prawda.
Och, wszystko będzie dobrze. Zawsze jest tak samo, rok po roku.
Oni przybywajš, jedzš i odchodzš. Taki jest nasz los w życiu.
To nie jest los, takie jest nasze życie.
Mam rację, Aphie? Och, jeste takš małš sprytnš mszycš.
- Kopiesz Dot! - Tak, tak!
Hej, wracajcie tutaj!
- Dot! - Tak, mamo.
Co ja ci mówiłam na temat latania?
Nie latać dopóki nie urosnš mi skrzydła.
- Włanie. - Ale mamo--
Dot, jeste młodš królowš mrówek a twoje skrzydła sš jeszcze za małe by--
Rozmawiałam z mamš. Nie jeste jeszcze królowš, Atta.
Natychmiast, Dot, bšd miła dla siostry.
To nie moja wina ona jest taka zestresowana.
Wiem, wiem.
- Zawsze się zachowuję jakby niebo waliło mi się na głowę. - Uwaga!
- Atta! - Księżniczka Atta!
- Och! - Hej!
- Natychmiast przestań! - Mylisz że co robisz?
- Mogłe kogo tutaj zabić. - Przepraszam!
- Och, to FIik. - Och--
Przepraszam, przepraszam, przepraszam, bardzo przepraszam!
Proszę mi wybaczyć. Przepraszam!
- Księżniczka Atta! - FIik, co ty wyprawiasz?
Och, to! To jest mój nowy wynalazek kombajnu zbożowego do zbierania ziarna.
Koniec z pojedyńczym zbieraniem nasion. Możesz od razu cišć całš łodygę!
Nie mamy na to czasu.
Włanie! Nigdy nie mamy czasu żeby zbierać jedzenie dla siebie.
Ponieważ spędzamy całe lato zbierajšc na haracz.
- Ale mój wynazlazek przyspieszy produkcję. - Och, kolejny wynalazek?
My mamy również co dla ciebie.
Ponieważ będziesz królowš, powinna użyć tego żeby nadzorować produkcję.
- Dr. FIora, jeli mogę. - To jest bardzo ładne, ale--
- Tylko zwykły kawałek licia trawy i kropla rosy, prawda? - FIik, proszę.
le! To jest teleskop.
- To bardzo sprytne, Flik, ale--
- Witam, księżniczko! Czyż nie wyglšdasz pięknie tego ranka!
Nie, oczywicie, nie potrzebujesz do tego teIeskopu żeby to widzieć.
Słuchaj! Księżniczka nie ma na to czasu!
Chcesz pomóc w produkcji tym czym? Zostaw tš maszynę,
wracaj do szeregu i zbieraj ziarno jak wszyscy inni!
- Jak wszyscy inni! - Proszę, FIik. Zrób to.
Przepraszam, Ja naprawdę próbuję--
próbuję pomóc.
Żniwiarz. Dlaczego, mamy żniwa w taki sam sposób od kiedy byłem mały.
Naczym to stanęlimy?
- Stos jedzenia, Wasza Wysokoć. - Och, tak, tak.
Hej, FIik! Zaczekaj!
Och. Witam, księżniczko.
Możesz mówić do mnie Dot. Masz, zapomniałe tego.
Dziękuje. Możesz to zatrzymać. Mogę zrobić sobie jeszcze jeden.
- Lubię twoje wynalazki. - Naprawde? Więc, jeste pierwsza.
- Zaczynam myleć, że nic co zbuduję nie działa. - To działa.
wietnie. Jeden sukces.
- Nigdy niczego nie zmienię. - Ja też nie.
Jestem mrówka z królewskiej rodziny i nawet nie potrafię jeszcze latać. Jestem za mała.
- Bycie małym nie jest złš rzeczš. - Ależ jest.
- Nie, nie jest. - Jest!
- Nie jest. Nie jest! Nie jest! - Jest. Jest! Jest!
Och! Ziarno. Potrzebuję ziarna. Ach--
Och!
Ach, tutaj, tutaj.
Przypućmy-- przypućmy że to jest ziarno.
- To jest kamień. - Wiem że to jest kamień.
Ale przypućmy przez minutę że to jest ziarno. Użyjmy naszej wyobrani.
Teraz, widzisz to drzewo?
Wszystko co stworzyło to gigantyczne drzewo...
jest zawarte wewnštrz tego cienkiego, małego ziarenka.
A wszystko czego potrzeba to trochę czasu, trochę słonca i deszczu, i...
voila!
Ten kamień będzie drzewem?
Od ziarna do drzewa. Będziesz ze mna współpracować, w porzšdku?
Może nie czujesz, że możesz teraz dużo zrobić,
ale to tylko dlatego, ponieważ nie jeste jeszcze drzewem.
Daj sobie tyko trochę czasu. Jeste jeszcze ziarnem.
Ale to jest kamień.
Wiem że to jest kamień!
Mylisz że nie wiem że to jest kamień kiedy widzę kamień? Spędziłem wiele czasua wród kamieni!
Jeste dziwny, ale lubię ciebie.
Sš tutaj.
- Nadchodzš! - Uciekać!
- Dot! Dot! - Mamo!
- Dzięki bogu!
- Jedzenie na kamień ofiarny. - Wszyscy, pojedyńczy stos.
Jedzenie na kamień ofiarny i do mrowiska. A teraz do roboty!
Dalej, dalej, dalej, dalej!
Ruszać się, nie ocišgać się, nie ocišgać się! Dobrze.
Ok. To już wszyscy.
< FIik > Hej!
Hej, zaczekajcie na mnie!
Dawać jedzenie na kamień ofiarny, a potem do mrowiska.
Nie! Nie, nie, nie, nie, nie! Och, och!
Och, nie.
Księżniczko Atta! Księżniczko Atta!
Przychodzš, jedzš, odchodzš. Przychodzš, jedzš, odchodzš.
Przepraszam, pardon. Pardon, przepraszam. Przechodzę.
Wybacz. Przechodzę. Księżniczko Atta, jest co co muszę ci powiedzieć.
- Nie teraz, FIik. Shh! - Ale Wasza Wysokoć, chodzi o ofiarę!
Hej, co się dzieje?
Yeah, gdzie jest jedzenie?
- Co ty zrobił? - To był wypadek?
Boo!
Gdzie jest jedzenie?
Hopper.
Więc, gdzie to jest?
Gdzie jest moje jedzenie?
- N-n-nie ma go na górze? - Co?
- Jedzenie było na liciu leżšcym na szczycie-- - Przepraszam.
Jeste pewnien że nie ma go tam na górze?
- Twierdzisz że jestem głupi? - Nie.
Wyglšdam głupio... dla ciebie?
Pomylmy o logice, możemy? Pomylmy o niej przez chwilkę.
Gdyby było tam na górze, czy schodziłbym tutaj na dół,
na twój poziom, szukajšc tego?
- Aaa, ee-- - Dlaczego ja wogule z tobš rozmawiam?
Nie jeste królowš. Nie pachniesz jak królowa.
Ona-ona się uczy aby mnie zastšpić, Hopper.
Acha, rozumiem. Pod nowym kierownictwem. Więc to twoja wina.
Nie, to nie byłam ja, to był--
Uh-uh-uh. Pierwsza zasada przywództwa: Wszystko jest twojš winš.
- Ale-ale ja-- - To jest brutalny wiat tam na zewnštrz, Księżniczko,
jeden z tych tzw. łańcuchów pokarmowych.
A teraz pozwól mi wyjanić jak wszystko powinno funkcjonować.
Jedzenie ronie na słońcu, mrówki zbierajš jedzenie,
pasikoniki jedzš to jedzienie--
A ptaki jedzš pasikoniki.
Hej, jak ten jeden który prawie, cię zjadł, pamiętasz? Oh, szkoda że tego nie widziałe.
Ta niebieska sójka miała go prawie w połowie gardła, i Hopper kopnšł i krzyknšł.
A ja jestem wystraszony. Nie pójdę nigdzie blisko, ok?
Ał, daj spokój. To wspaniała opowieć ał, ał, ał.
Przysięgam, gdybym nie przyżekł matce przy jej łożu mierci...
że cię nie zabiję, to bym cię zabił.
- I uwierz mi, nikt nie doceni tego bardziej niż ja. - Zamknij się!
Nie chcę usłyszeć od ciebie ani jednego słowa więcej dopóki jestemy na tej wyspie.
Zrozumiałe mnie?
- Zapytałem, czy mnie rozumiesz? - Jak miałem odpowiedzieć? Powiedziałe że mam nic nie mówić.
Popamiętasz mnie!
Hej, jestem litociwym insektem.
Zostało jeszcze kilka miesięcy zanim nadejdš deszcze,
więc możecie spróbować jeszcze raz.
Ale, Hopper, od kiedy to prawie sezon deszczowy,
potrzebujemy tego czasu żeby zebrać jedzenie dla siebie.
Słuchaj, jeli nie możecie dotrzymać warunków umowy,
wtedy ja nie mogę zagwarantować wam bezpieczeństwa.
A tam na zewnštrz sš robaki które was wykorzystajš
Kto mógłby zostać ranny.
W czym problem? Boisz sie pasikoników?
- Dot! - Nie lubisz Thumpera?
Zostaw jš w spokoju!
Chcesz jš? Proszę bardzo-- bierz jš.
Nie? Więc wracaj do szeregu.
Wydaje mi się, że wy mrówki zapominacie gdzie jest wasze miejsce.
Więc podwajam zamówienie jedzenia.
Nie! Ale-Ale--
Wrócimy pod koniec sezonu,
kiedy spadnie ostatni lić.
Życzę wam mrówki miłego lata. No to jazda!
Yee-ha!
Ooch!
FIik, czy masz nam co do powiedzenia?
Przepraszam. Ja-- Ja przepraszam za to jaki jestem.
Ja nie chciałem żeby wszystko się tak le potoczyło.
A w szczególnoci sprawić że tak le wyglšdasz, Księżniczko.
- Ale, FIik, sprawiłe. - Ja tylko próbowałem pomóc.
- Więc pomóż nam-- i nie pomagaj. - Pomagać, pomagać. Pomagać?
FIik, jeste skazany na jeden miesišc kopania w tunelach.
Proszę wybaczyć, Wasza Wysokoć. Czy powinienem przypomnieć o projekcie Flika tunelu-wewnštrz-tunelu?
Kto kto nam pomoże. To jest to! Moglibymy--
To zajęło by dwa dni żeby go wykopać. Wysłać go do centrum zdrowia mrówek.
Na boga, nie!
Moglibymy opucić wyspę, koryto rzeki jest teraz suche. Moglibymy przez nie przejć i sprowadzić pomoc.
Moglibymy! Moglibymy ić i znaleć kogo kto by nam pomógł.
- To jest doskonałe! - Doskonałe? Co jest takiego doskonałego?
Wasza Wysokoć, nie rozumiesz? Moglibymy wysłać kogo kto sprowadzi pomoc!
Opucić wyspę?
Dlaczego ja na to nie wpadłam? Och! Ponieważ to samobójstwo!
- Ona ma rację! Nigdy nie opuszczamy wyspy. - Nigdy nie opuszczamy!
Tam sš węże i ptaki i wielkie robaki!
Dokładnie! Wielkie robaki!
Moglibymy znaleć wielkiego robaka przyjć tutaj i walczyć...
i uwolnić nas na zawsze od Hoppera i jego bandy!
- To niedorzeczne! - Kto zrobiłby co tak szalonego?
- Ja zgłaszam się na ochotnika. Byłbym bardzo szczęliwy mogšc być ochotnikiem.
Masz wiele odwagi chłopcze, ale nikt nie pomoże gromadzie mrówek.
Moglibymy chociaż spróbować. Mógłbym wyruszyć do miasta! Mógłbym tam poszukać!
Gdyby wyruszył, spędziłby na tych głupich poszukiwaniach tygodnie.
Królewska narada.
- Wspaniały pomysł, Księżniczko. Jest doskonały! - Włanie.
- Chwila. Co my tu uzgodnilimy? - Pozwolić odejć Flikowi.
Podczas gdy my będziemy zbierać ziarna by sprostać żšdaniom Hoppera.
- Zobaczcie, jeli Flik odejdzie, on nie będzie mógł-- - Nie będzie mógł nic nabroić!
FIik, po burzliwej dyskusji, podjęlimy decyzję aby spełnić twojš probę.
- Naprawdę? - Naprawdę? - Uh, naprawdę.
Och, dziękuję, Princess. Bardzo dziękuję za tš szansę.
- Nie zawiodę cię, Obiecuję, objecuję, obiecuję. - W porzšdku. Nie, daj spokój.
- Powinienem chyba pomóc w naprawie zniszczeń zanim odejdę - Nie! Nie, nie!
Po prostu id!
Hej.
Nie martwcie się! Kolonia jest w dobrych rękach!
A teraz żegnajcie.
W porzšdku.
Hej, dzieciaki. Piękny poranek, hę?
Mój tata daje ci godzinę zanim wrócisz na wyspę płaczšc.
Tak mówi, teraz?
- Mój tata wcale tak nie myli. - Nie myli, huh?
- Nie, jest przekonany, że zginiesz. - Och.
Mówi, że jeli upał cię nie dopadnie, to zrobiš to ptaki.
Ja mylę że mu się uda.
- Nikt ciebie nie pytał, Wasza Królewska Niskoć. - Tak, Dot. Co ty możesz wiedzieć?
Hej, hej, hej. Uspokójcie się. No dalej.
Ona też ma prawo do swojej opinii.
Ochh.
Więc idcie już.
- Hej! - Miasto jest w tamtym kierunku.
- Wiem. - Miałe szukać robaków, a nie mleczy.
Zostawcie go w spokoju. On wie co robi.
Włanie.
A więc w drogę. Za kolonię, i za wszystkie uciskane mrówki!
Whoa-oh.
- Wow! - Hej!
- Hej-hej! - Do zobaczenia, Flik!
Wow!
Wow. Ochh!
Whoa!
Powodzenia, Flik!
Do zobaczenia! Whoa-oh!
Flik!
Nic mi nie jest!
- Twój tata ma racje. On zginie. - Tylko patrzcie.
On znajdzie najlepsze, najbardziej brutanlne robaki jakie kiedykolwiek widzielicie!
Wracać! Wracać! Wracać, ty okropna bestio!
Nie boję się! Aye-eee!
- Ooh! - Och, mój Boże.
Och, nie!
- Och, przepraszam, Dim. Ałka? - Ała! Ała, ała.
Proszę pokaż Rosie ałkę. Wszystko w porzšdku, Dim. Jest dobrze.
Byłam w szopach które nie mierdziały tak bardzo.
To jest miechu warte. Co za rozczarowanie!
- Och, nie! - Ty! Chod tutaj! Chcę z powrotem moje pienišdze!
Uh, nie ma zwrotów po pierwszych dwóch minutach.
Popkorn! Stęchły popkorn!
Tracimy publicznoć! Wy klauny zjeżdzać z tšd natychmiast!
- Nie cierpię występować o pustym żołšdku! - Graj swojš rolę, Heimlich.
- Potem możesz jeć. Nie teraz, SIim. - P. T., jaki jest tego sens?
Jaki jest sens wychodzenia tam? Oni będš się ze mnie tylko miać.
- To dlatego że jeste klaunem! - Nie, to dlatego że jestem chudy jak patyk!
Zawsze każesz mi grać miotłę, słupek, patyk, drzazgę.
Jeste chodzšcym patykiem. To jest zabawne!
- A teraz id! - Ty pasożycie.
Tra-Ia-Ia-Ia-Ia. Skoczkowie w powietrzu.
A ja jestem kwiat który nie ma nic interesujšcego do powiedzenia.
A bee!
Jesem małym ładniutkim trzmielem! Nadchodzę!
Zwolnij, kwiatku!
Cukierki kukurydziane! Tutaj, pozwól, że pomogę ci to skończyć.
Hej, licznotko! Chcesz zapylić z prawdziwym robakiem?
Ooch, chod do taty!
Więc, bycie paniš robakiem automatycznie robi ze mnie dziewczynę, tak to jest, latajšcy chłopczyku? Chę?
- Ona jest facetem! - Francis, zostaw ich w spokoju.
- To sš gówniane głowy! - Tylko nie znowu.
Osšdzanie po oddechu, musiałe brzęczeć wokół gówna cały dzień.
- Chod, Francis. Sprawiasz że larwy płaczš.
W porzšdku, umieramy tam na zewnštrz. Gypsy, szybko! Ty i Manny--
Shh! On jest w transie.
Więc go z niego wycišgnij! Ty i twój mšz, teraz wasza kolej.
Manny, wychodzimy.
Och? I znowu odemnie zależy uratowanie przedstawienia.
Gypsy, chod.
- Scena jest w drugš stronę, kochanie. - Tak, oczywicie.
Kiedy tylko zechcesz, facet!
- Zamierzam powyrywać ci włosy z głowy jeden po drugim! - Spróbuj tylko!
- Wybierz miejsce! - Och, tak?
- Tak, kiedy tylko tam dotrzesz, zginiesz! - Francis, pozwól mi się tym zajšć.
- Tak nie rozmawia się z damš. - Słyszałem to, ty gałšzko.
Panie i panowie, pozwólcie mi przedstawić Manto the Wspaniałego...
i jego uroczš asystentmę, Gypsy!
Z najbardziej tajemniczego niezbadanego zakštka Azji,
Daję wam Chiński Gabinet...
Metamorfozy!
Rosie, cały zespól. Na scenę! Finał! Teraz!
- Ok, potrzebujemy tylko trochę czasu do-- Idziemy, idziemy. - Teraz!
Tuck, RoII, ruszać się chłopaki. Jestemy następni.
Nie rozumiecie? Teraz my wychodzimy!
"Up-a."
- Hej! - Hej! Oni mnie nie rozumiejš.
Przywołuję głos Confuciusa--
Wynocha ze sceny, ty stara szkapo!
Kto miał to powiedzieć!
Jak miesz!
Ingrates!
Manny? Manny!
Mam tylko 24 godziny życia i nie zamierzam ich tutaj zmarnować.
Chod.
Już prawie to miałem z tymi ciamajdami!
Płonšca mierć!
Trzymam w mojej ręce zapałkę--
ta zapałka zadecyduje o tym czy dwa robaki będš żyć czy też zginš tego wieczoru.
Za chwilę, zapalę ten cišg zapałek...
Prowadzšcy do kartki z lepem na muchy nasšczonego płynem z zapalniczek!
Wycelowani prosto w papier sš Tuck i Roll,
robacze kule armatnie!
Armata będzie odpalona przez Dimmiego,
wyszkolonego by skoczyć na dwięk tego dzwonka...
ustawionego na dzwonienie za 15 sekund.
Jedynš nadziejš dla robaczych kul na przeżycie jest...
nasza pani cienkiej nici, Rosie!
Zabezpieczona pajęczš niciš o dokładnie wymierzonej długoci,
Rosie opuci się w dół do tych dwóch pali,
przędšc sieć bezpieczeństwa w czasie krótszym niż 15 sekund!
Powiecie, że to nie jest wystarczajšco trudne? Dobrze, a co jeli oni wszyscy...
mieliby opaski na oczach!
Panie i panowie, czy mógłbym zasugerować, że ci z państwa...
którzy majš słabe nerwy niech opuszczš salę,
ponieważ ten występ jest tak niebezpieczny, że...
jeli najdrobniejsza rzecz pójdzie le--
- Nie! - Ruszać? Ok, przez tunel--
Whoa!
- P. T.! - Och, nie!
Och!
- Wody! Potrzebujemy trochę wody! - Wody, wody, wody!
Wydostańcie mnie stšd!
Oof!
Wow!
- To jest sieć. Przepraszam. - Wszyscy jestecie zwolnieni.
- Mamy wodę! - Nadchodzimy, P. T.!
Whoo! Whoa! Spalić go jeszcze raz!
Nie, Harry, nie! Nie patrz na wiatło!
Nic na to nie poradzę! Jest takie piękne!
Postaraj się nie wygladać jak wiochmeński robal.
Zmieszać-- zmieszać się z tłumem.
Hej, robalku!
Czego się spodziewasz? Facet jest kleszczem.
Wow! Miasto!
Wow!
Whoa-whoa-whoa!
Zablokować wszystkie zakażone pojemniki, włšczajšc w to stojšcš wodę,
puste puszki po fasoli i zdechłe szczury.
- Patrz gdzie stajesz. Wszyscy na pokład! - Whoa!
- Hej! Oh, przepraszam. - Z drogi!
- Patrz gdzie leziesz! - Przepraszam. Nie chciałem tego zrobić.
Och, przepraszam!
Och. Bardzo, bardzo przepraszam. [DZIECIAK WYRWAŁ MI SKRZYDŁA]
To był wy-wy-wy-pa-pa-padek.
- Hej, zejdz ze mnie! - Pokarzę ci kto jest twardzielem!
- I nie zbliżać mi się tu! - Robaki twardziele!
- Znałem starš damę która połknęła muchę-- - Wow!
- Z drogi! - Whoa!
Hej, kelner! Jestem w swojej zupie!
Rozpracowywałem to. Czujesz moje skrzydła.
Yo! Dwie czarne flagi tutaj!
- W porzšdku. - Za sierć psa którego ugryzłe.
Hej, kto zamawiał talerz pu-pu?
Proszę bardzo, wcinaj. Miłej zabawy.
Ow! Aah! Hej, Mówiłem żeby nie było pikantne!
Przepraszam Pana. Reprezentuje kolonię mrówek,
i szukam robaków twardzieli, wiesz, mam na myli--
Zwolnieni przez pchłę-- jakie to upokarzajšce!
Spójrzmy prawdzie w oczy: jestemy do bani.
- Jeste zwolniony! - Jeste zwolniony!
- Och, zamknijcie się wreszcie? - Jeste zwolniony!
Pewnego dnia zostanę pięknym motylem,
i wtedy wszystko będzie lepsze.
Nie mogę uwierzyć w to, że grupa się rozpadła. Zawsze bylimy razem.
- Żegnajcie, moi przyjaciele. - Za publicznoć, której nigdy nie będziemy mieli.
Francis! Twoi chłopcy z cyrku sš tutaj!
Tam jest.
- Czeć, zbabiały robaku. - Sio, muchy. Nie przeszkadzajcie mi.
Powiedz, czy nie powiedziałby naszemu kumplowi, Thudowi,
- To co powiedziałe do nas w cyrku. - Tak.
- Co o brzęczeniu wokół kupy gnoju?
Przepraszam. Czeć. Reprezentuję kolonię mrówek, i jestemy--
Hej, barman! Krwawš Mery, O-pozytywne.
Aha!
Proszę Pana?
Pani robal, pani robal leć do domu
Teraz nie taki twardziel, co?
W porzšdku, klaunie. Wstawaj i walcz jak dziewczyna.
- Przygotuj się na scenę z Robin Hoodem. - Ja chcę być małym Johnem!
- Jakš rolę ja mam grać? - Widzicie, szukam twardzieli, wojownicze robale.
Cofnijcie się muchy! My jestemy najwspanialszymi wojownikami w całym roballandzie!
- Wojownicze robaki! - Mój miecz!
Ciach, ciach. Klang, klang.
- Mały John? - Co, Robin?
Sprawiedliwoć jest moim mieczem a prawda będzie moim kołczanem!
Czekaj, czekaj! Nie, nie! Chcę to zobaczyć!
- Jawohl! - Zaufanie, odparowanie, pchnięcie!
Zdaje się, że to nie działš!
Odwrót do lasu Sherwood!
- Schnell! Schnell! - Co tam się dzieje?
Pomocy! Pomocy! Wycišgnijcie mnie!
Wow.
- Och, ał-ał-ał-ał. - Jestecie idealni!
Och, wielcy! Podróżowałem w poszukiwaniu robaków z waszym talentem!
- Łowca talentów. - Moja kolonia jest w tarapatach.
Pasikoniki nadchodzš! Bylimy zmuszeni Do przygotowywania całego tego jedzenia.
- Obiadowy teatr! - Jedzenie?
Proszę! Pomożecie nam?
Gdzie oni sš?
- Bierzemy tš robotę! - Naprawdę? - Tak, tak, tak!
Możesz wytłumaczyc szczegóły po drodze.
Hej!
- Dobra, wszyscy w drogę. Połamania nóg! - Whoa, jestecie zajadli!
Trzymaj się, Panie Mrówka.
Niesamowite! To jest zbyt dobre, żeby było prawdziwe!
Ooch!
Więc, widzicie, to była moja wina że Hopper wróci.
Ale wtedy, Księżniczka Atta-- chłopie, jest jedyna na milion--
Pozwoliła mi ic i was poszukać.
A kiedy was zobaczyłem rozprawiajšcymi sie z tymi mucholami--
Ale te pasikoniki się zdziwiš!
- Dr. FIora! - Och, moja droga. Jeszcze jeden.
- To jest szaleństwo. - Szaleństwo.
Na tej wyspie nie pozostało wystarczajšco jedzenia!
Nie ma szans na podwojenie tej liczy zanim Hopper wróci.
No tak, ale musimy próbować, Thorny. Nie mamy innego wyboru.
Tak, wiem.
Hej, patrz kto się bawi spójrz jeszcze raz-- mały Speck!
- To imię to Dot. - Dobra, Spot, wcišż wypatrujesz Flika?
Zapomnij o tym, Dot. Ten straceniec nigdy nie wróci.
Flik! Udało mu się! Udało mu się!
Co? Odwal się!
To jest tu! To jest wyspa mrówek!
Flik! Tutaj! Flik! Flik!
- Hej! - Udało mu się! Udało mu się! Yea!
- Udało mu się! - Super!
Przy tym tępie opadania lici, będziemy potrzebowali cudu.
To prawda! Potrzebujemy cudu!
Uciekaj żeby uratowac swoje życie!
Ta-da!
Kolejny raz, nasza reputacja nas wyprzedza.
Hej, wszyscy! Hej! Wróciłem!
Hey, ludziska! Hej-ej! Patrzcie-patrzcie-patrzcie kto jest ze mnš!
Flik! Flik! Flik! Wróciłe! Wiedziałam że ci się uda!
- Flik? - To jest FIik!
- Flik wrócił! - Jest z powrotem?
I jest w towarzystwie dzikich insektów!
CO? Jak? On przecież tak naprawdę nie miał nikogo znaleć!
Och, spójrzcie na to. To jest wspaniałe. Patrzcie.
- Och, moje serce! - Więc kim wy właciwie jestecie?
On jest patykiem, głupku. Uderzasz nim robale.
- No, to jest lekkie uproszczenie. - Włanie dzieciaki. W ten sposób!
- Nie! Odłóż mnie z powrotem! - Ałć!
- Hej! - Wystarczy że punkiesz tutaj i tu się otwiera, czyż nie?
- Ooch! Wow! - Uh-oh. Dzieci, on jest nieco łaskotliwy.
Wychodcie z tamtšd. Ostrożnie.
Więc, mój chłopcze, przeszedłe przez to.
Aphie i ja jestemy pod wrażeniem.
Księżniczko Atta! Hej chłopaki, to jest Księżniczka Atta! To ona mnie wysłała żebym was znalazł!
- Widziała to tego naprawdę wielkiego robaka tam? - Wyglšda absolutnie okrutnie!
- Oni sš naszymi biletami do wydostania się z tego bałaganu! - Przybyli w samš porę! - Racja.
Więc, Księżniczko Atta, co mylisz?
Nie-nie-nie, zaczekajcie! To nie powinno było się wydarzyć.
Mayday, Mayday. Tracimy pracę.
My nie walczymy z pasikonikami.
- My nie ale oni będš. - Bingo!
Musimy osłodzić umowę.
Wasza Wysokoć, panie i panowie,
chłopcy i dziewczęta w każdym wieku,
nasza grupa tutaj gwarantuje jakoci jak nikt inny!
Dlatego, kiedy wasi przyjaciele pasikoniki przybędš tutaj, my będziemy...
walczyć z nimi na mierć!
Chłopaki, ich wiara z pewnociš nie jest ciężka do rozkręcenia.
Chodcie, chodcie. Szybko!
Wow!
Kochanie, zrelaksuj się. Powinna być z siebie dumna.
- Twój instynkt co do chłopaka był wart ceny.
Żeby zakończyć nasze oficjalne rozpoczęcie-- Panie Soil?
- Tak, Wasza Wyskokoć? - On jest naszš stałš tragediš.
W zeszłym roku grał ołów na pikniku.
Dzieci-- i ja-- stworzylimy w popiechu...
małš prezentację ku czci naszych goci.
Dot, Reed, Daisy, Grub?
Och, czyż nie sš cudowni! Ooch, sš tacy zdolni!
Druga klasa szkoły podstawowej Południowego Tunelu...
Chciałabym wam zaprezentować, fresk, który narysowalimy...
o was robalach pomagajšcych zwalczyć pasikoniki.
Och, spójrzcie na te wspaniałe kolory krwi.
Narysowalimy jak jedno z was ginie, bo nauczyciel powiedział że bedzie to bardziej dramatyczne.
Opowiem wam historię o bohaterach tak miałych,
którzy pokonali naszych odwiecznych wrogów, pasikoniki.
Spójrzcie, spadł ostatni lić.
Jestemy pasikonikami! Gdzie jest jedzenie?
Kto przybędzie żeby ocalić nas biedne mrówki?
Jestemy wojownikami, którzy będš was bronić!
Umieram! Umieram! Umieram!
Dziękujemy, dziękujemy! Och, dziękujemy!
- Hej, hej, hej! - Uważam że powinnimy już pójć.
- Dobrze, kochanie. Twoja kolej. - Och. Hm--
- Och, och, Ja-ja-- - Jestemy bardzo wdzięczni że mamy u boku...
- Tutaj, tutaj. - wojowników--
Dzięki.
- Chciałbym podziękować wojownikom za pomaganie nam w walce...
przeciwko pasikonikom.
Po drugie, chciałbym podziękować Flikowi...
- za jego natychmiastowe mylenie-- - Dziękuje, Wasza Wysokoć.
Och, pewnie, chciałbym to wszystko przypisać sobie, ale to nie byłoby prawdš.
Ponieważ to dzięki tobie, Księżniczko Atta. To ty we mnie uwierzyła--
- Powiedz tej mrówce że musimy natychmiast z nim porozmawiać. - Dobra, Dobra.
Wiem że popełniłem wiele błędów w przeszłoci, i mam nadzieję że mogę to naprawić--
- Flik! - Nie teraz Rosie. Przemawiam.
Teraz, szczerze wierzę że te robaki sš odpowiedziš na nasze--
Nie, nigdzie w okolicy nie ma cyrku. Więc, ja--
Wasza Wysokoć, wojownicy zwołali tajne zebranie aby zaplanować przedstawienie--
Przedstawienie najwieższych planó sztuk-- sztuk walki!
- Czy ja też powinnam przyjć? - Nie!
Nie, widzicie, to jeset cile tajne w D. M. Z. musi ić A. S. A. P. Wiecie, prosto do B. Y. O. B. Narazie!
Przepraszam. Przepraszam, że musze zabrać wojowników tak wczenie
ale wiecie, oni majš jeszcze wiele do zrobienia w sprawie nadchodzšcej bitwy.
Wiec, uh, proszę, życzę wszystkim dobrej zabawy.
"B. Y. O. B. "?
Dziękuje jeszcze raz. Do zobaczenia. Bye-bye.
Dobra, tylko-- tylko wejdcie tutaj. Dalej!
Wchodzić! Wchodzić, wchodzić, wchodzić!
Robaki cyrkowcy? Jak mozecie być cyrkowymi robakami?
- Co? - Hej, hej, hej.
- Nic nie mówiłe o zabijaniu pasikoników. Okłamałe nas! - Ja!
Żartujecie? Wiecie o co tu chodzi?
To, moi przyjaciele jest fałszywa reklama.
Jak miesz! Ty, proszę pana, jeste szarlatanem w tym scenariuszu--
wciskajšc swoje towary jako utalentowany łowca,
polujšc na głodne dusze nieszczęsnych artystów.
Życzę panu miłego dnia.
Zaczekajcie! Nie, nie! Zaczejacie, zaczekajcie, zaczekajcie, zaczekajcie! Nie możecie odejć.
Musicie mi pomóc. Dajcie mi trochę czasu, wymylę jaki plan.
- Po prostu id i powiedz im prawdę! - Oni nie mogš dowiedzieć się prawdy. Prawda, zrozumcie, jest zła.
Będę napiętnowany za tš pomyłkę do końca mojego życia. Dzieci moich dzieci będš chodzić ulicami,
a ludzie będš wytykać ich palcami mówišc, "Patrz! Tam idzie nasienie Flika, nieudacznika!"
Och-- och, wiecie, dobra, w porzšdku. Taa, dobra. Poprostu idcie.
Ale gdybycie tylko mogli zrobić mi małš przysługę zanim odejdziecie.
Gdybycie mogli mnie trochę rozgnieć, to byłoby wspaniałe, ponieważ, uhh,
kiedy się zorientujš, równie dobrze mogę być martwy.
Flik!
Naprawde uważam, że powinnam uczestniczyć w tym spotkaniu. Flik!
Aach! Księżniczka Atta! Co za miła... niespodzianka.
A właciwie to co się dzieje?
Chciałabym porozmawiać z tymi tak zwanymi "wojownikami."
Nie możesz! w tej chwili oni sš w połowie cile tajnego spotkania
i nparawdę nikt nie powinien im teraz przeszkadzać.
Prawda, chłopaki?
Czy mogłaby prze-- wyb-- Czy mogłaby mi wybaczyć, proszę?
- Poczekajcie, poczekajcie, poczekajcie! Proszę, nie ochodcie! - Nigdzie się nie wybieram.
Co się dzieje? Flik?
Flik! Ooch, wiedziałam!
Zaczekajcie! Zaczekajcie, zaczekajcie, zaczekajcie, zaczekajcie! Proszę! Nie odchodcie!
- Nie! - Szybko, on to taci!
- Nie możecie odejć! Jestem zdesperowany! - Naprawdę? Nie powiedziałbym.
Hmm. Dalej skrzydełka.
Pomocy!
Mamo, Flik co kombinuje
Dobrze, FIik, czas cię opucić na dół Zdejmnijcie go ze mnie!
On zakłóca cyrkulację.
- Nie, nie, nie, nie! - Puszczaj!
- Proszę, proszę, nie odchodcie! - Odłóż ten patyk. FlIik, naprawdę, teraz.
- Puć patyk. - Uciekać!
Chłopaki, szybko biegnie jak na takiego malca.
Ćwir-ćwir! Ćwir-ćwir!
Tędy.
Tam sš.
- Ptak! - Flik!
- Patrz! - Dot!
Flik!
- Dot! - Moje dziecko!
Mam cię! Mam cię!
Mam cię, mam cię!
Oww!
Oooh.
- Nic nie widzę! - Niech kto co zrobi!
- Nic im się nie stało? - Czy kto ich widzi? - Co się stało?
- Dot? - Dobry boże, sš w tarapatach!
- Francis, Francis, Francis, Francis, Francis, Francis-- - Och, słuchajcie, mam pomysł!
Tutaj! Mam to!
Proszę, proszę pani, obud się! Obud się!
- Pomocy! Pomocy! - Juu-huu!
Panie Ranny Ptaszku! Co powiesz na ładnego, smakowitego robaka na patyku?
Zaraz trzasnę. Zaraz trzasnę.
Ładny i soczysty, mięsisty--
Dalej!
- Tam sš! - Flik! Pomocy!
Ok
- Flik! - Wszystko będzie dobrze, Dot.
Ooh-hoo-hoo! Pa-pa, ptaszku!
Pomocy! Utnkšłem!
Pocišgnij mnie w dół! SchneII, schneII, schneII!
- Gšsienica użyła siebie jako żywej przynęty! - Jakie to odważne!
Zaklinowałe się!
Ał. Moja noga!
Ptak! Uważajcie na ptaka!
Flik
Up-a, up-a!
Co to jest?
To moi przyjaciele, to dwięk oklasków!
Oklaski-- jestem w niebie!
Nasza Jagodowa drużyna salutuje wam robakom za uratowanie naszego najmniejszego członka,
Księżniczki Dot.
I jako wyraz uznania dla panny Francis, zmienilimy nasze barwy!
Wybralimy ciebie naszš honorowš matkš mrowiska!
Co? Wspaniale.
- W porzšdku dziewczęta. Ruszcie wasze małe tyłeczki z tšd.
Zrozumcie, pacjent potrzebuje odpoczynku. Chodcie.
Przepraszam, Flik. Czy mogę porozmawiać z tobš przez sekundę?
- Hę? Och, pewnie. - Oww!
Jeszcze raz chaiłam wam wszystkim podziękować, bardzo, bardzo mocno.
- Och, przestan. - Jeste zbyt miła. - To my dziękujemy.
Sšdzisz że obraziłam wojowników?
Ty? Nie.
Och, to dobrze. Ponieważ, widzisz,
w pierwszym momencie gdy ich przyprowadziłe, mylałam, że wynajšłe bandę klaunów.
Tak mylała?
Nie mów im że tak powiedziałam.
Jejku, tylko tego mi brakuje, kolejnej któlewskiej gafy.
- Księżniczko, wietnie ci idzie. - Dzięki, jeste słodki.
Mylisz się ale jeste słodki.
- Wiem co wszyscy tak naprawdę mylš. - Nie nadšżam za tobš.
Wszyscy-- cała kolonia. Nikt tak naprawdę nie wierzy, że mogę wykonywać tš pracę.
I tylko wszyscy mnie obserwujš,
- tylko, tylko-- - czekajš aż co schrzanisz.
- Flik, jestem ci winna przeprosiny. - Za co?
Za to że nie byłam dla ciebie miła. . przepraszam.
Jeli tylko jest jaki sposób abym mogła ci się odwdzięczyć--
Hej! Wiem!
Czy zechciałby zostać królewskim oficjalnym doradcš do spraw wojowniczych robaków?
- Ja? - Och, pewnie. Masz duże dowiadczenie w pracy z nimi,
szczególnie po akcji ratowniczej-- to było bardzo odważne.
- Naprawdę? Nie, nie-- - Nie każdy robak potrafiłby stanšc twarzš w twarz z ptakiem.
- Mam na myli, że nawet Hopper boi się ich. - Ta, więc, przypuszczam, że mogłbym--
- Powiedz to jeszcze raz? - Powiedziałam, że nawet Hopper boi się ptaków.
Dziękuje.
- Hopper boi się ptaków! - I nie winię go za to!
Och, och, och, to jest doskonałe.
Możemy pozbyć się Hoppera, i nikt nie musi się dowiedzieć że schrzaniłem sprawę.
Wy tylko nadal udawajcie, że jestecie wojownikami.
Whoa, Flik, kochanie. My nie zamierzamy walczyć z pasikonikami, ok?
Odejdziecie zanim przybędš pasikoniki. Zrobimy tak.
Ani słowa więcej.
Nie mam pojęcia co ty tam knujesz w twoim małym mrówczym mózgu,
ale my nie zamierzamy brać w tym udzialu.
Przepraszam? Czy moglibymy dostać autografy wojowników?
Autografy? Ja!
- Wow! Wspaniale! - Więc chłopcy rozumiecie dzisiejszš akcję?
Och! Ptak nadleciał-- i włanie cię minšł!
- Czyż nie jest słodziutki? - I w jaki sposób udajesz utknięcie w tej szczelinie!
Och, to jest tylko częć planu.
I potem nurkujesz jak bombowiec w krzakach!
- Proszę bardzo, mój chłopcze. - Wow! Dzięki!
"M-M-Maa-jor--"
Tak jest Major Manny, młody kadecie.
- Przewyższam tutaj wszystkich. Zapamietaj to. - Tak jest proszę pana!
- Rozejć się! - Wow!
- Kiedy dorosnę, będę łupieżczš modliszkš! - A ja będę patyczakiem!
Och, oni sš naprawdę super, nie wytrzymam!
Czarujšce zuch. Co mówiłe, Flik?
Dobra. Zbudujemy ptaka--
ptaka, którym można kierować od rodka, który będzie zawieszony--
...nad mrowiskiem i ukryty na drzewie.
Następnie, w momencie gdy Hopper i jego banda będš pod,
wystrzelimy ptaka i wystraszymy pasikoniki.
A teraz musimy użyć wszystkich sił--
...aby urzeczywistnić ten plan.
Wiem że to nie nasza tradycja robić rzeczy inaczej,
ale jeli nasi przodkowie byli w stanie zbudować to mrowisko,
z pewnociš możemy zebrać siły by razem zbudować ptaka!
- Doskonale! - Dobrze, ustawcie wasze znaki!
- Whoa! - Whee-hee!
- Czeć, Flik. - Och.
- Podoba mi się to co zrobiłe ze swoimi czułkami. - Och, dziękuje.
Och, spójrz. Ona jest urodzonš matkš.
W porzšdku, to wszystko! Wynocha! Wszyscy wynocha!
Teraz będziecie płakać, prawda? Zobaczymy czy się tym przejmę. No dalej, płaczcie.
Proszę, nie płaczcie. Proszę.
Huh?
Ta-da
Ok, niżej, niżej--
- Masz to. I to już wszystko! - Whoa!
Do góry, do góry, do góry, do góry!
Królik przez dziurę, kurczak w stodole, dwa razy dwa, to jest historyjka
- Zrobione! - Ruben Kincaid!
- Hej! - Dobra robota, chłopaki! Niezła robota!
Góra, dół. Góra, dół. Góra, dół.
- Hmm. - Hmm.
Ah-ah-ah. Patrz na to i płacz.
Huh?
Whoo-whee! Yahoo!
- Flik, uważaj! - Whoa!
Spójrz! Jestem pięknym motylem!
Oto i jest. Dobra robota, koledzy. Tak trzymac, dobra robota.
Huh?
Ok!
Jeste zwolniony!
Tak!
Whoo-hoo! Spójrz na mnie! Jeżdże na nartach wodnych! Whoo-hoo!
Yo, bugito, dos granitos, pronto!
Musisz tego spróbować!
La cucaracha, Ia cucaracha Da-da-da-da-da-da-da ;
...wszyscy tam wrócimy i zacznie padać deszcz, wtedy równie dobrze moglibymy być cholernym robalowym gradem.
Ooch, nawet tego nie mów! Wiesz co?
Robisz dużo z sensem. To znaczy, po co ryzykować?
- Powiniene powiedzieć to Hopper. - Dobry pomysł.
Ale wiesz, to naprawdę nie nasze miejsce.
Jeste jego bratem. To z ciebie robi, co jak...
wiceprezesa gangu.
Wow! Powinienem to zrobić, zrobić to?
Ok, powiem mu. Powinienem częciej z wami rozmawiać chłopaki.
- A co jeli Hopperow się to nie spodoba? - Wtedy ten geniusz tego zasmakuje nie my.
Vice Prezes Molt.
Ooch, tak, to jest dobre. Och, to jest dobre.
- Ooch, trochę niżej. Achh, niżej. - Hej, Hop.
- Odejd. - Wszystko w porzšdku. Wtedy nie powiem ci o moim pomyle.
- Dobrze! - Ok, ok. I tak ci powiem.
Mylałem-- o czym Będe wiceprezesem i to wszystko.
To jest pomysł i jest mój: Po co wogule wracać na Wyspę Mrówek?
- Ty nawet nie lubisz ziaren. - Co?
Masz rację. Nie sšdzę, że to dobry pomysł.
Właciwie to nie był mój pomysł. To Axle i Locos!
Zrobili mi pranie mózgu. Jestem zażenowany!
La cucaracha, Ia cucaracha
Da-da-da-da-da-da-da ;
Chłopaki, zamówcie następnš kolejkę...
ponieważ tu zostajemy!
Taak!
O czym to ja mylałem? Wracać na Wyspę Mrówek.
To znaczy dopiero co tu wrócilimy,
i mamy jedzenia więcej niż trzeba, by przetrwać zimę.
Prawda? Po co wracać?
Ale była tam taka jedna mrówka która mi podpadła.
- Taa, ale moglibymy o niej zapomnieć! - Tak, to była tylko jedna mrówka.
- Ooo-oooh! - Jedna mrówka!
Ta, masz racje! To tylko jedna mrówka!
- Ta, szefie. Oni sš słabowici! - Hmm, słabowici.
Powiedzmy, przypućmy, że to nasiono jest małš słabowitš mrówkš.
- Czy to bolało? - Nie.
- Dobra, a to? - Żartujesz?
A co powiesz na to?
Pozwolisz jednej mrówce przeciwstawić się,
wtedy wszystkie mogš to zrobić.
Te słabowite małe mrówki majš liczebna przewagę 100 do 1.
I nawet jeli zdajš sobie z tego sprawę, żyjš według naszych zasad!
Tu nie chodzi o jedzenie. Tu chodzi o utrzymanie tych mrówek w szeregu.
Dlatego musimy wrócić!
Czy kto chce zostać?
Jest całkiem przekonywujšcym mówcš, czyż nie?
Ruszamy!
- Za ptaka! - Ptak!
Hej!
- Hej! - Whoo-hoo!
Hej!
- Hej! - Whoo!
Zejdcie, toczšcy się chłopcy!
- Jak nisko możesz przejć? piewajćie. - Jak nisko możesz przejć
Do dzieła, Księżniczko. Jak nisko możesz przejć
I tak oto umarł mój dwunasty mšż.
Tak więc jestem teraz wdowš. To znaczy, zawsze byłam czarnš wdowš,
ale teraz jestem czarnš wdowš wdowš.
Whoo!
- Thorny! Jakie znaki tych potworów? - Zaraz sprawdzę.
Nie, jeszcze nie. Ale jestemy przygotowanie na ich przybycie.
Niebieskie jagódki, odmaszerować!
- I, uch, uciszcie się chłopaki.
Te małe rodzynki podbudowywujš cię.
Hej, jak wam idzie chłopaki? Jaka imprezka, huh?
Czy to wieżo upadłe ziarno albo co?
Ok, powiedziałem wszystkim, że będziecie stacjonować w głęboko osadzonym bunkrze dowodzeniowym.
Impreza cichnie, zakradniemy sie od strony drogi powrotnej i możecie stšd wiać na zawsze.
Dim nie chce ić.
Więc, jeli Dim zostaje to będzie potrzebował mnie tutaj. On nie jest w pełni wyszkolony.
To znaczy, domowo-wyszkolony.
Ja, uch, właciwie obiecałem Niebieskim Jagódkom że nauczę ich kanasty.
Wydaje się, że zostalimy wynajęcie na przedłużone zaręczyny.
Spójrz na tš kolonię? Tylko spójrz na š kolonię?
Nie poznaję jej.
Znów się czuje jak 70 latek!
Pracuj nad tym, kochanie!
Muszę wam za to bpodziękować. Więc-- dziękuje!
I, uch, dziękuje za znalezienie ich, Flik.
Mi? Och, ooch-- uch, uch, ja się tym zajmę.
To znaczy jeli nie masz nic przeciwko, ja tylko--
Wszystko się poplštało.
- Tam. - Ow!
Chyba pójdę sprawdzić ptaka
- Ptak jest w tym kierunku. Taa, ptak jest w tamtš stronę.
Ona-- Co?
Jiminy H. Cricket!
Wrócili! Przygotować się, wszyscy!
Na swoje pozycje!
Stanowiska bitewne, wszscy. To nie sš ćwiczenia.
Dalej, wszyscy. Wiecie co macie robić! Ruszać się, ruszać się, ruszać się, ruszać się!
Uwaga!
Whoa, whoa, whoa, whoa tam. Spokojnie dziewczynki. To jest to.
- Och, to P. T. - P. T.?
Witamy i salutujemy! Ooh-boppa-doo i jak się macie?
Jestem wielki P. T. Pchła!
Potrzebuję waszej pomocy-- Och, przejdzmy do sedna.
Spójrzcie, wędrowałem od mrowiska do mrowiska.
Szukam grupy cyrkowców. Może ich widzielicie?
Chwileczkę. Czy to nie Sztab Sergiusza Sergeant Wštłego?
Nie, nie, nie. Przykro mi, nie, ale uch--
Cisza!
Hej!
Prawdopodobnie-- prawdopodobnie chcesz juz ić.
Zgaduje, że masz jeszcze wiele innych mrowisk do sprawdzenia, więc dowidzenia!
- Ach, chłopaki, szukałem was cały czas!
- Płonšca mierć to ogromny hit! - P. T.! Sh--
- Naprawdę. Wszyscy o tym mówiš. - P. T.! Nie!
Następnego dnia, była ogromna kolejka much i oni cišgle koczujš pod namiotem!
- Była chyba na metr długa! - P. T., nie!
Więc, rozwišzałem to tak. Wy chłopaki spalacie mnie dwa razy w nocy, a ja biorę jeden dzień wolnego na leczenie,
i potem robimy to jeszcze raz!
To będzie najlepszy wystep cyrkowy w tym biznesie!
To znaczy, że nie jestecie wojownikami?
Żartujesz? Oni sš największymi nieudacznikami cyrkowymi jakich kiedykolwiek widziałem.
I oni uczyniš mnie bogatym!
Chcesz mi powiedzieć, że nasza cała strategia defensywna...
była wymylona przez klaunów?
Hej, hej, hej, hej. My naprawdę mylelimy, że pomysł Flika zadziała.
- Oops. - Powiedz mi że to nie prawda.
- Nie, ty nie-- Ty nie-- - To nie mogło się wydarzyć w mniej nieodpowiednim czasie!
Ostatni lić juz prawie spadł!
Nie uzbieralimy jakiegokolwiek jedzenia dla pasikoników!
Jeli Hopper się dowie co prawie zrobilimy--
Hopper się tego nie dowie.
Ukryjemy to wszystko i będziemy udawać, że nic się nie stało.
Was robaki nigdy tu nie było. Proponuję abycie odeszli.
Ale ptak! P-p-ptak zadziała.
Nigdy nie sšdziłam że dożyję dnia kiedy mrówka postawi siebie...
- przed resztš kolonji. - Co?
- Problem w tym FIik, że wszystkich nas okłamałe. - Nie, nie, nie! Ja-ja--
Skłamałe, FIik. Okłamałe jš.
Okłamałe koloniję! Okłamałe mnie!
I ja idiotka, uwierzyłam ci.
Ale ja-ja tylko bałem się, że...
gdyby wiedziała, że przyprowadziłem robaki z cyrku--
- Chciałem tylko co zmienić. - Chcę, żeby odszedł FIik.
I tym razem nie wracaj.
Paczka twardzieli. Ihaa!
FIik!
To wszystko? Ale na tej wyspie musi być więcej jedzenia!
Jeli się teraz poddamy, będziemy głodować.
Hopper tego nie zaakceptuje!
Matko, to nie wystarczy.
- Co robimy? - Ja-ja nie wiem.
Wy małe termity!
Dałem wam drugš szansę i to wszystko co dostaję?
Ale Hopper, nie starczyło nam czasu!
Bawilicie się całe lato? Mylicie, że to zabawa?
- Nie, nie, proszę! - Więc zgadnij co?
Włanie przegralicie.
Żadna mrówka nie będzie spać...
dopóki nie dostaniemy każdej krztyny jedzenia...
z tej wyspy!
Poprostu róbcie co mówi. Nie chcecie go zezłocić. Uwierzcie mi!
Nie, nie, nie. Ty zostajesz ze mna, Wasza Wysokoć.
A ty co zamierzasz zrobić?
- Wracaj z powrotem. - Szybko! Do klubu.
Pospieszcie się!
- Shh! - Zamknijcie się na minutę, możecie?
- Zdaje się, że co tam jeszcze słyszałem. - Sprawdzałe tam?
- Nie, jeszcze nie. - Więc id tam i sprawd to!
Poczekaj minutę.
Hej, chyba co znalazłem.
wietnie. Hej, jak wyglšdam?
Jak idiota.
Och, nie wiem, może to ochroni mnie przed deszczem.
Ty kretynie, zmyjemy się stšd zanim zacznie padać.
Nie słyszałe Hoppera? Zanim mrówki zbiorš całe jedzenie,
on rozdepcze królowš, żeby przypomnieć im kto jest szefem.
Wtedy ona umrze. Oni będš płakać-- boo-hoo-- my wracamy do domu. Koniec historii.
Och! Super. Kocham naszš pracę.
Zostańcie tu. Ja idę po pomoc.
Ooch!
Dalej skrzydełka, lećcie, lećcie. Lećcie!
Yeah! Whoa-oh!
Będę bogaty, bogaty, bogaty
Będę najbogatszš pchłš na ziemi.
Ka-ching! Ulice będš brukowane złotem
Jestem bogaty, bogaty, bogaty Oto kim jestem
- Biedny facet. - Hej, może moglibymy go trochę rozweselić.
Nie martw się, Flik. Cyrkowe życie nie jest takie złe.
- Tak, możesz być częciš naszego przedstawienia. - Tutaj! W ten sposób.
Oof! Achh. Spoliczkowany patky! Łapiesz to?
Ja-ja jestem chodzšcym patykiem. Och, nieważne.
- Flik! - Dot?
FIik, zaczekaj! zaczekaj!
Dot, ty latasz! Co ty tu robisz?
Ty... muszisz wrócić.
Hopper napadł na mrowisko,
i jego banda zjada wszystko!
- Och, nie! - Wielkie nieba!
I słyszałam jak pasikoniki móiły, że kiedy skończš,
Hopper rozdepcze mojš mamę!
- Och, tylko nie królowš! - Musimy co zrobić! - Ale jak?
- No dalej chłopaki, pomylcie! - Wiem. Ptak.
- Tak, oczywicie. - Ptak! To bardzo błyskotliwe.
- Ja! - Ptak nie zadziała.
- O czym ty mówisz? To był twój pomysł. - Ale powiedziałe, żę wszystko--
Zapomnij o tym co ci powiedziałem. Dobrze Dot?
Spójrzmy prawdzie w oczy. Kolonia miała rację. Ja tylko wszystko pogarszam.
Ptak jest gwarantowanš porażkš.
Tak jak ja.
Posłuchaj mnie mój chłopcze. Ja jestem żyjšcym przykładem porażki.
A ty, proszę pana, nie jeste!
- Och, ale Flik, ty zrobiłe wiele dobrych rzeczy. - Och, tak?
Ok, pokaż mi jednš rzecz, którš zrobiłem dobrze.
- Umm-- - Nas.
- Tak. Tak, tak. - Dim ma rację, mój chłopcze.
Ożywiłe długo drzemišce niedopałki celów w naszych życiach.
I gdyby nie ty, Francis mógłby nigdy nie zetknšć się ze swojš żeńskš stronš ego.
Och tak? Więc-- Hmm.
Wiesz co? On ma rację.
Poruczniku Gypsy obowišek wzywa.
- Dzieciaku, powiedz tylko słowo a podšżymy za tobš na bitwę. - Wierzymy w ciebie, mój chłopcze.
Flik, proszę?
Przypućmy, że to ziarno, ok?
Dzięki, Dot.
- Hej, o co chodzi z tym kamieniem? - To musi być pewnie jaka mrówcza sprawa.
Dobra, zróbmy to.
To jest Flik, którego znamy i kochamy.
- Jestemy gotowi! - Więc, co najpierw robimy?
(Bugs will pay big bucks to see)
(A bonfire that is starring me)
P. T., patrz. Pienišdze!
Gdzie? Gdzie?
Dobra. Ruszać! Ruszać się. Ruszać tyłki, już!
Spędzajš wszystkich jak bydło.
Hej! Wyłšcz swój tyłek.
Psst! Hej, chłopaki! Wypucie mnie stšd, dobra?
Przysięgam, że zacznę myleć o płaceniu wam.
Hej! Zaczekajcie, zaczekajcie! Ok, zapłacę wam! zapłacę wam!
Och, nie! Wykończyli cały zapas jedzenia.
Teraz musimy odbić królowš.
Kiedy już będzie bezpieczna, ruszamy na sygnal Gypsego.
Kto nadchodzi!
Czeć dzieciaki! Gotowi na dokopanie paru paikonikom?
Czas zapłaty nadchodzi, styl Niebieskich Jagódek.
Kamień Niebieskich Jagódek!
Racja!
Panie i Panowie! Larwy wszystkich rodzajów!
Pocierajcie razem swoje macki dla największego w wiecie robalowego cyrku!
Chwileczkę.
- Chyba się rozpłaczę. - Gotowi--
- Co tu się dzieje? - Więc, uch--
Uch, tak.
Bylimy zaproszeni przez Księżniczkę Atta...
jako niespodziankę na wasze przybycie.
Rozgnieć ich.
Ooch--
Hej!
Teraz to jest zabawne.
To zabawne.
Mylę, żę możemy trochę się rozerwać.
Wyglšda na to, żę w końcu zrobiłać co porzšdnego Księżniczko.
- Zaczynamy przedstawienie! - Hi-ya!
Hej!
Cyrk, cyrk kocham cyrk ;
Ba-ba wszyscy poszli!
Dzidzia chce placek!
Placek? Prosił o to. Powienienem mu to dać?
Taaak! Daj mu placka! Daj mu placka!
Tak! Hah!
Dziękuje panowie. Zawsze intelektualne traktowanie.
Powiedz, ile potrzeba karaluchów do wkręcenia żarówki?
Nie mogę powiedzieć. Tak długo jak wiatło się pali one się rozpraszajš!
Już prawie.
Z najbardziej tajemniczych terenów niezbadanej Azji,
- Daję wam Chiński Gabinet... - Dalej dziewczęta. Szybko. Szybko.
Metamorfozy!
wkorzystuję psychiczne wibracje,
- Ooch, ochh, wybierz mnie! - Wybior idealnego ochotnika.
Ooch, nie! Chod, pytam cięwykorzystujšc mój mózg.
- Acha! Dlaczego, Wasza Majestatycznoć! - Ja?
Nie, nie. Thumper, spokojnie. Pozwól jej ić.
Może przepiłuje jš na pół.
Jak pnšcy się w górę żuk ku nieznanemu,
odłóżcie waszš wiarę w majestatycznoć, która jest poza zwyczajnym, miertelnym pojmowaniem.
Ooch, to będzie dobre!
- Gotowi Niebieskie Jagódki? - Gotowi.
- Gotowi! - Shh!
Przywołuję starożytnego ducha Szechwana...
aby zamieszkał ciało naszego ochotnika!
Nie, nie. Poprostu zostan tam, Wasza Wysokoć.
Transformacja.
Transformacja!
Wow. Manny jest coraz lepszy.
- Nie teraz. - Jeli zacznie padać, ptak rozleci się na strzępy!
Shh!
A teraz, insectus...
transformitus!
Ooch!
- Ooch! - Ooch, licznie!
Dziękuje, dziękuje.
- Dziękuej. - To sygnał. To sygnał!
To jest to dziewczęta. Przygotować się do staczania.
- Hę? Utknšł! - To było niesamowite!
Nie rozumiem-- Jak on to zrobił? Nie mam pojęcia gdzie ona się podziała.
- Dziękuję. Dziękuję, dziękuję. - Jeszcze, jeszcze, jeszcze!
Czekajcie!
- Gdzie ona jest? - Więc, teraz, uch, właciwie--
Przepraszam. Magik nigdy nie zdradza swoich sekretów.
To szczera prawda, Hopperku. Gdzie byłaby tajemniczoć gdyby wszyscy wiedzieli o co chodzi--
Zamknšć się.
- Możesz to zrobić! Musimy co zrobić żeby to zadziałało! - Hej!
Zapytałem, gdzie ona jest?
Ochh!
Trzymać się!
Ptak! To jest ptak!
Zabierajmy się z stšd! Ruszać się!
Nie pozwól mu mnie dopać! Nie pozwól mu mnie dopać!
Pomocy! Aaach!
Góra, dół, góra, dół.
I obrót!
Och, moje oko! Pomocy!
Mmm, jagódki.
Huh? Aach, nie, nie, nie, nie, nie!
Och, ból!
Tam odszedł mój magiczny występ!
- Płonšca mierć! - Nie! P. T.!
Bezporednie uderzenie! Ah-hee-ha!
Uciekać!
Flik! Pomóż nam!
Dot!
Ok! Wszyscy uciekać! Pospieszcie się!
Gdzie jest Dot? Czy kto widział Dot?
Czyj to był pomysł?
Huh?
Był twój, Księżniczko?
Schowajcie sie za mnš dziewczęta. Wszystko będzie dobrze.
Zostaw jš w spokoju, Hopper.
Ten ptak to był mój pomysł. Ja jestem tym którego chcesz.
Ochh.
Skšd wzišłe ten tupet, żeby mi to zrobić?
Chciałe-- Chciałe rozdeptać królowš.
To prawda.
- Nienawidzę, gdy kto zabiera mi zakończenie.
Jeste mieciem! Nie, mylę się.
Jeste co gorszego niż mieć. Jeste mrówkš!
Niech to będzie lekcja dla wszystkich mrówek.
Pomysły sš bardzo niebezpiecznš rzeczš.
Jestecie bezmylnymi, wypchanymi brudem nieudacznikami,
padnijcie na ziemię by nam służyć!
Mylisz się Hopper.
Mrówki nie istnieja po to, by służyć pasikonikom!
Widziałem jak te mrówki robiły wielkie rzeczy.
I z roku na rok w jaki sposób radziły sobie...
ze zbieraniem jedzenia dla siebie i dla ciebie.
Więc-więc kto jest słabym gatunkiem?
Mrówki nie służš pasikonikom.
To ty nas potrzebujesz.
Jestemy silniejsi niż sšdzisz.
I wiesz to, prawda?
No, Księżniczko!
Umm, Hopper? Ja niechciałabym przeszkadzać, ale, um--
Mróki cofnšć się!
- Och, to był taki zły pomysł! - Widzisz, Hopper,
natura ma swój porzšdek.
Mrówki zbieraja jedzenie, mrówki trzymajš jedzenie,
a pasikoniki odchodzš!
- Jestem z ciebie taka dumna, Flik! - Zrzut!
Gdzie idziecie? To tylko mrówki!
Oof!
Nie! Zły pasikonik! Zły pasikonik! Do domu!
Taak!
Wracać tu, wy tchórze! Nie odchodcie!
- Do armaty! - Do armaty!
Nie!
Miłego lšdowania, Hopper!
Huh?
Deszcz!
- Flik! - Szybko! Za nim!
- Yaah! - Aah! Aah!
Aah! SIim!
- Francis! Francis! Francis, utknšłem! - Gdzie jeste?
- Tutaj jestem! Tutaj! - Gdzie?
Jestem tylko patykiem z gałkami ocznymi!
- Pomocy! Pomocy! - Brać go!
Tak! Tak!
Nie!
- Tędy! Mam pomysł! - Ale mrowisko jest tam--
- Flik! - Chod!
Tutaj!
Chod! Musimy się ukryć!
Nie ważne co będzie się dzišć, zostań tu!
Flik, nie! Co robisz?
- Uh-- Hopper! - Mylisz, że to konieć?
Nie, nie, nie. Nie, ja-ja wszystko wytłumaczę.
- Wszystkie te twoje małe wyczyny były po to by kupić im czas! - Nie, proszę!
Proszę, Hopper!
Zbiorę więcej pasikoników i wrócimy tu w następnym sezonie,
ale ty nie!
No co to jest?
Jeszcze jedna z twoich małych ptasich sztuczek?
- Yup. - W tym też jest zgraja małych dziewczynek?
Witajcie dziewczęta!
Nie! Nie! Nie, nie, nie, nie!
Nie! Aach! Nie!
Och, nie!
Och, nie! Nie, nie, nie!
Dalej chłopaki!
Hej, Księżniczko Dot! Zaczekaj!
W końcu znalazłam chwilę na relaks,
i muszę zejć z mojego fotela.
- Dalej! Możecie póniej wcierać we mnie olejek, cieniowi chłopcy. - Yeah, hubba-hubba.
Och, dziękuje!
- Och, jestecie zbyt mili! - To była najmniejsza rzecz, którš moglim zrobić. Wszystko w dniach roboczych
Dim!
- Ochh! - Ochh!
Tak mi przykro dzieciaki. Też bym chciała jeszcze nie odchodzić.
Nie będę płakać. Nie będę płakać.
Hej, ruszajmy. Musimy się trzymać rozkładu. Dalej, ruszamy.
- Hup, hup, hej! - Hej, Tiny! Spakuj ten caly show!
Wylęgajš się nam płacšcy klienci!
Tak, Panie Pchło. Tak proszę pana.
Oczywicie, proszę pana. W tej chwili proszę pana.
I, um, Chciałem tylko podziękować panu za danie mi szansy,
ponieważ to zaszczyt pracować z tak twórczymi olbrzymami jak wy.
- Zamknšć się. - Jeste pewnien, że nie chcesz pojechać z nami w podróż?
- Wybacz. Moje miejesce jest tutaj. - Dobra odpowied.
Och, więc. Twoja strata. Jedna minuta insekty!
Chcę podziękować wam wszystkim..
za zwrócenie nam naszej nadziei, naszej godnoci i naszego życia.
I tobie, Księżniczko Atta. Dała nam tak dużo.
Prozę przyjmij ten prezent od nas robaków...
dla was mrówki.
- Dla ciebie! - Och! To jest kamień.
O cho chodzi z tym kamieniem?
To pewnie jakie cyrkowe sprawy.
Więc, Flik, naprawdę wszystko partaczysz.
- Dzięki. - Taa, tobie też.
- Dobra. Zaczyna się robić ckliwie.
Zwiajmy się sta! Hy-aah!
- Whoa! - Do zobaczenia w następnym sezonie!
- Do zobaczenia, Flik! - Bye! Już za wami tęsknimy!
- Jeste zwolniony! - Zapomnielimy o HeimIichu!
Dokonało się! Nareszcie, jestem pięknym motylem!
Moje skrzydła! Och, sš piękne!
HeimIich! Wóz odjeżdza! Lepiej zacznij latać!
Ale ja latam! I tutaj z góry, wszyscy wyglšdacie jak małe mrówki!
Auf Wiedersehen!
Pa!
Prezentuj dzwignie!
Żniwiarze, salutować!
; Was a bug, IittIe bug ;
; HardIy there ;
; How he feIt, what he dreamed ;
; Who wouId care ;
- ; Without any evidence ; - ; His fIaws were many, ooh ;
- ; He was fuII of confidence ; - ; Some peopIe haven't any ;
- ; Didn't have much common sense ; - ; It's highIy overrated ;
; He just knew that he'd come through ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; We may onIy go round one time ;
; As far as I can teII ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; We may onIy go round this one time ;
- ; As far as I can teII ; - ; He couId be wrong about me ;
- ; It's the time of your Iife ; - ; Time, Iife ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
Klaps!
- I-- akcja! - Mówisz że jestem głupi?
- Nie! - Czy ja wyglšdam dla cieibe głupio?
Przepraszam!
Mówisz że jestem głupi? Och--
- Przepraszam! Już wiem. Nie, nie. Zróbmy to jeszcze raz. Nic mi nie jest.
- Mówisz że jestem głupi? - Tak!
To już 15-te podejcie. Nie mogę tak pracować.
- Będę w swojej przyczepie. - Potrzebuę przerwy.
Klaps.
Whoa, FIik złotko, nie mamy zamiaru--
Czy kto wali młotkiem?
Nie moglibymy przerwać na chwilę, proszę? Ludzie?
Czy jestem kadrze? Widzisz mnie, prawda?
I-- akcja!
Do nieskończonoci i poza niš!
Przepraszam. Nie mogłem się powstrzymać.
Naprawdę, możesz mnie obwiniać?
- Ok, teraz na poważnie. Przepraszam. - Ok, cięcie!
Po co wogule wracać na wyspę mrówek?
- To znaczy, ty nawet nie lubisz ziaren. - Co?
Masz rację. Nie sšdzę, że to był dobry pomysł.
- Właciwie, to nawet nie był mój pomysł To był--- Uważaj!
- Przepraszam! Przepraszam! Czy kamera się popsuła?
Och, och, przepraszam, przepraszam, przepraszam. Czy popsułem tš scenę?
I dziękuję za znalezienie ich, Flik.
Mi? Och, ups, ał, ał.
- Ał, ał, ał! - Uch, och, och nie. Och nie, och--
- To naprawdę boli. Możemy to wycišć? Ał! - Przepraszam, prze-- Och!
Więc, jest tam Pani Mrówka, którš musisz odtunelować do domu?
Och, przepraszam! Mylałem że jest prawdziwy.
O jejku. Włóżcie to co do mojego samochodu.
Klaps.
Flik, po długich obradach--
Ochh, ja-- ał. Och. Moje oko!
Och. Nie, nie. Poważnie, mama sok jagodowy w oku!
Piecze! Akcja stop. Poważnie.
Och, zatrzymać kamerę!
Uch-och. Ręcznik! Potrzebuję tutaj ręcznik!
Cięie!
Przepraszam, przeraszam.
- Czy-- Czy możemy przerwać? Poprostu nie sšdzę, ze mogę pójć na całoć.
Hmm. Oh, oh, I know. I know. I couId Iather up a bunch of spit.
Ooch, ooch, to dobre. Mam już, J. L. Jeszcze raz dla mnie.
Klaps!
Akcja!
Przędšc sieć bezpieczeństwa w czasie krótszym niż 15 sek...!
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; We may onIy go round one time ;
; As far as I can teII ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; Like us aII he started smaII ;
; Then he grew ;
; When the time came he knew ;
; What to do ;
- ; He knew in order to succeed ; - ; They'd have to work together ;
- ; He turned a rock into a seed ; - ; And they were changed forever ;
; Then they had the strength they'd need ;
- ; To get through stormy weather ; - ; Do or die, you gotta try ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; You may onIy go round one time ;
- ; As far as I can teII ; - ; You may be wrong about me ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; Isn't it a bit surprising ;
; How our fortunes ebb and fIow ;
; And onIy to the enterprising ;
; Does the magic fortune cookie go ;
; BeIieve me It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;
; We may onIy go round one time ;
; As far as I can teII ;
; It's the time of your Iife ;
; So Iive it weII ;